Μετά από
πολλούς μήνες γύρισα σε παλιά λημέρια, έχω τόσα πολλά να πω που δεν ξέρω από
που να αρχίσω, τώρα θα μου πείτε, από την αρχή!! Αυτό είναι λίγο δύσκολο.
Ο Ορέστης στεκόταν στο παράθυρο κοιτάζοντας την αγριεμένη θάλασσα και σκεφτόταν που μπορεί να ήταν η αγάπη του, τι θα μπορούσε να κάνει αυτή την στιγμή, ευχόταν με όλη την δύναμη της ψυχής του να ήταν μαζί τώρα και να κάνανε όλα όσα κάνουνε τα κανονικά ζευγάρια τα μελαγχολικά φθινοπωρινά βράδια. Το ήξερε από την αρχή ότι δεν θα μπορούσαν ποτέ να είναι σαν όλα τα κανονικά ζευγάρια, όπως επίσης ήξερε ότι η αγάπη του μπορεί να μην τον σκεφτόταν καθόλου και να χαιρόταν τον έρωτα πάνω σε άλλα παλλόμενα κορμιά. Κάποιες στιγμές ένιωθε ότι κάποια μαγικά και αόρατα χείλη τον φιλάνε, το κορμί του ριγούσε από την ηδονή στην ιδέα και μόνο ότι μπορεί κάποια στιγμή να είναι η πραγματικότητα. Το επόμενο λεπτό πήγε στον υπολογιστή του και έβαλε ένα τραγούδι.
Η μοναξιά τον είχε καταβάλλει και η τρέλα της προσμονής όλο και τον πλησίαζε, οι μέρες κυλούσαν αργά και βασανιστικά, νωχελικά κουβαλούσε το κουφάρι του εδώ και 'κει και η σκέψη ότι θα βρεθούνε αύριο του τριβέλιζε το μυαλό μένοντας για ακόμη ένα βράδυ ξάγρυπνος στο κρεβάτι του. Στο τέλος σκέφτηκε λογικά «δεν θέλω να με δει και να μην είμαι εντυπωσιακός, θα γίνω όμορφος, μέσα και έξω, θα πιστέψω σε μένα και θα σκέφτομαι μόνο θετικά». Έτσι, τον πήρε ο ύπνος και ξύπνησε την άλλη μέρα για να ετοιμαστεί για την μεγάλη στιγμή, έκανε όλα όσα χρειαζόταν για να γίνει όμορφος εξωτερικά, μιας και αυτό τον απασχολούσε ιδιαίτερα, και μετά προσπάθησε να είναι ήρεμος, χαμογελαστός και πράος για να βρει την εσωτερική ισορροπία που έψαχνε. Η ώρα για να βρεθούνε δεν είχε οριστεί από κανέναν, μόνο ο Ορέστης ήξερε την ώρα που θα ξανά έβλεπε τα εκφραστικά μελιά μάτια. Ελπίδα, μόνο αυτό είχε και δεν άντεχε να χάσει ξανά!!!
Mama, she has taught me well
Told me when I's young
Son, your life's an open book
Don't close it 'fore it's done
The brightest flame burns quickest
That's what I heard her say
A son's heart's owed to mother
But I must find my way
Let my heart go
Let your son grow
Mama, let my heart go
Or let this heart be still
"Rebel", my new last name
Wild blood in my veins
Apron strings around my neck
The mark that still remains
left home at an early age
Of what I heard was wrong
I never asked forgiveness
But what is said is done
Let my heart go
Let your son grow
Mama, let my heart go
Or let this heart be still
Never I ask of you
But never I gave
But you gave me your emptiness
I now take to my grave
Never I ask of you
But never I gave
But you gave me your emptiness
I now take to my grave
So let this heart be still
Mama, now I'm coming home
I'm not all you wished of me
But a mother's love for her son
Unspoken, help me be
Oh Yeah I took your love for granted
And all the things you said to me
I need your arms to welcome me
But a cold stone's all I see
Let my heart go
Let your son grow
Mama, let my heart go
Or let this heart be still
Let my heart go
Mama, let my heart go
You never let my heart go
So let this heart be still
Never I ask of you
But never I gave
But you gave me your emptiness
I now take to my grave
Never I ask of you
But never I gave
But you gave me your emptiness
I now take to my grave
So let this heart be still
Pavlos Markoglou
Η μέρα εκείνη δεν θα...
ΦΥΣΗΞΕ ΕΡΩΤΑΣ ΒΟΡΙΑΣ…ΑΧ...
