Η Nene Anegasaki είναι μία έξυπνη, όμορφη κοπέλα με μεγάλα καστανά μάτια. Είναι πολύ σέξι μέσα στα στενά σύνολά της, δεν τσακώνεται, και είναι πάντα διαθέσιμη. Για τον λόγο αυτόν ο 27χρονος σύντροφός της αποφάσισε να την παντρευτεί.
Μόνο που η Nene είναι χαρακτήρας ενός videogame στο παιχνίδι του Nintendo DS που λέγεται Love Plus. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε τον Sal 9000 -το ψευδώνυμο του γαμπρού- από το να νυμφευθεί την Nene σε μία τελετή όπου την είδαν live χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου.
Έτσι, ο Sal έγινε ο πρώτος άνθρωπος παγκοσμίως που παντρεύτηκε μία ψηφιακή ηρωίδα!
Ο καταιγισμός πληροφοριών στη σύγχρονη εποχή από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και άλλες πηγές έχουν οδηγήσει στον καθημερινό «βομβαρδισμό» του μέσου ανθρώπινου εγκεφάλου με τόσο μεγάλο όγκο πληροφοριών που θα προκαλούσε ανησυχητική υπερφόρτωση ακόμα και σε ένα φορητό υπολογιστή, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη, που έγινε από ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Σαν Ντιέγκο, υπό τον Ρότζερ Μπον, σύμφωνα με τις βρετανικές «Τάιμς του Λονδίνου» και «Τέλεγκραφ», εκτιμά ότι κάθε μέρα οι άνθρωποι κατακλύζονται με το ισοδύναμο όγκου πληροφοριών 34 Gb (gigabytes), αρκετή ποσότητα για να υπερφορτώσει ένα φορητό υπολογιστή μέσα σε μια εβδομάδα.
Μέσα από τα κινητά τηλέφωνα, το διαδίκτυο, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, την τηλεόραση, το ραδιόφωνο, τις εφημερίδες, τα βιβλία κ.α. οι άνθρωποι δέχονται καθημερινά περίπου 100.500 λέξεις ή 23 λέξεις ανά δευτερόλεπτο κατά τη μισή μέρα (12 ώρες) που είναι ξύπνιοι και «καταναλώνουν» πληροφορίες (δηλαδή όταν δεν κοιμούνται, τρώνε ή ασχολούνται με άλλες ανάγκες τους). Αν και οι άνθρωποι μπορεί να μην διαβάζουν πραγματικά αυτές τις 105.000 λέξεις κάθε μέρα, τόσος υπολογίζεται ότι είναι ο αριθμός που φθάνει στα μάτια και τα αυτιά τους καθημερινά. Αν προσθέσει κανείς τις εικόνες, από βίντεο, games κλπ., φθάνουμε στον όγκο των 34 gigabytes κάθε μέρα κατά μέσο όρο.
Η συνολική κατανάλωση πληροφοριών από τηλεοράσεις, υπολογιστές και άλλα μέσα πληροφόρησης το 2008 εκτιμήθηκε (για τις ΗΠΑ) σε 3,6 εκατομμύρια gigabytes. Τα παραδοσιακά μέσα (τηλεόραση και ραδιόφωνο) εξακολουθούν να κυριαρχούν στην καθημερινή ροή των πληροφοριών με περίπου 60% των ωρών «κατανάλωσης».
Η μελέτη θεωρεί μεν ότι ο εγκέφαλος μας δεν απειλείται άμεσα, αλλά πάντως δεν αποκλείει να υπάρχει επιζήμια επίδραση ή η πληροφοριακή «πλημμύρα» να οδηγήσει σε διαφορετική οδό εξέλιξης του ανθρώπινου εγκεφάλου, μέσα από τη δημιουργία νέων νευρωνικών συνδέσεων, με δεδομένο ότι ο εγκέφαλός μας έχει αποδειχτεί πια ότι είναι «εύπλαστος» και μπορεί να «καλωδιωθεί» κάθε φορά με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με την ποσότητα και την ποιότητα των ερεθισμάτων που δέχεται.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κύρια συνέπεια της υπερφόρτωσης με πληροφορίες είναι ότι η προσοχή του ανθρώπου συνεχώς εμποδίζεται να εστιαστεί και διακόπτεται όλο και πιο συχνά, πράγμα που δεν βοηθά στη διαδικασία του συλλογισμού και της βαθύτερης σκέψης. Όπως σχολίασε ο αμερικανός ψυχίατρος Έντουαρντ Χάλοουελ, «ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία οι εγκέφαλοί μας δεν είχαν να επεξεργαστούν τόσες πολλές πληροφορίες όσες σήμερα. Έχουμε πια μια γενιά ανθρώπων που περνάνε τόσες ώρες μπροστά σε μια οθόνη υπολογιστή ή σε ένα κινητό, οι οποίοι είναι τόσο απασχολημένοι με την επεξεργασία των πληροφοριών που δέχονται από όλες τις κατευθύνσεις, ώστε χάνουν την ικανότητα να σκέφτονται και να αισθάνονται. Το μεγαλύτερο μέρος από αυτές τις πληροφορίες είναι επιφανειακές. Οι άνθρωποι θυσιάζουν το βάθος και το αίσθημα και αποκόβονται από τους άλλους ανθρώπους».
Πιο αισιόδοξος δήλωσε ο νευροεπιστήμονας και καθηγητής φυσιολογίας στο βρετανικό πανεπιστήμιο της Οξφόρδης Τζον Στάιν, ο οποίος τόνισε ότι και στον Μεσαίωνα, όταν εφευρέθηκε η τυπογραφία, ανησυχούσαν ότι το ανθρώπινο μυαλό δεν θα αντέξει τις πολλές πληροφορίες, κάτι που όμως δεν συνέβη τελικά.
Ο ίδιος ο Μπον, που έκανε την έρευνα, διευκρίνισε ότι η μελέτη δεν κατέγραψε πόσες πληροφορίες από αυτά τα καθημερινά 34 gigabytes τελικά απορροφά ο εγκέφαλος. Από την άλλη, επεσήμανε ότι στη σύγχρονη εποχή αυτό που έχει αλλάξει, είναι περισσότερο η φύση της εισρέουσας πληροφορίας και όχι τόσο η ποσότητά της. Όπως είπε, είτε κοιτάμε μια οθόνη υπολογιστή, είτε μιλάμε πρόσωπο με πρόσωπο με κάποιον, στην πραγματικότητα ο εγκέφαλός μας μπορεί να απορροφά τον ίδιο όγκο πληροφοριών.
Μια συνομιλία πρόσωπο με πρόσωπο έχει το δικό της ισοδύναμο σε bytes πληροφοριών (άγνωστο πόσο ακόμα), καθώς π.χ. ο εγκέφαλος παρακολουθεί τις εκφράσεις του άλλου ανθρώπου, ακούει τους χρωματισμούς της φωνής του κ.α. Σύμφωνα με την εκτίμηση του Μπον, αν σε μια τέτοια συνομιλία ο εγκέφαλός μας αποθηκεύει πληροφορίες με όγκο 100 megabits ανά δευτερόλεπτο, τότε μια δίωρη συνομιλία με κάποιον ξεπερνά ακόμα και τον εκτιμώμενο όγκο των ηλεκτρονικών πληροφοριών που δέχεται μέσα σε μια ημέρα ο εγκέφαλός μας.
Πάνω από 75% των ανδρών που κάνουν ριζική προστατεκτομή για καρκίνο του προστάτη παραπονούνται για μείωση του μήκους εκτός από την στυτική δυσλειτουργία που συνοδεύει την επέμβαση αυτή. Ο μηχανισμός της βλάβης αυτής δεν είχε διερευνηθεί, γιατί εθεωρείτο ότι το παράπονο αυτό αφορούσε κυρίως σε ψυχολογικά αιτία των ανδρών που είχαν χάσει απλώς την σεξουαλική ικανότητά τους και όχι αντικειμενικό εύρημα.
Η πιθανή αιτία μείωσης του μήκους δεν αποκλείεται να οφείλεται σε αλλαγές της αγγειώσης της περιοχής που είναι επακόλουθο της επέμβασης, η οποία ως γνωστόν καταστρέφει εν μέρει το νευροαγγειακό δίκτυο της περιοχής.
Σε μια μικρή μελέτη για τη τεκμηρίωση της ανατομικής διαφοράς σε σχέση με την ψυχολογική αίσθηση ( αφού δεν μπορώ, άρα μικραίνει) φάνηκε πως η διαφορά μήκους είχε να κάνει κυρίως με την απουσία στύσης που βασάνιζε τους άνδρες πρωταρχικά και πως οι περισσότεροι από τους πάσχοντες δεν διαμαρτύρονταν για το μέγεθος μετά την αποκατάσταση της στυτικής ικανότητάς τους.
Το μέγεθος του πέους είναι μια εικονα πολύ σημαντική για τον «ανδρισμό» που έχει φαινομενολογική και ιδεολογική βάση, κυρίως, γιατί το μεγάλο ταυτίστηκε πάντα με το αρχετυπικό αρσενικό στη συνείδηση του ανδρικού πολιτισμού και εντός και εκτός ζούγκλας.
Η δύναμη πάει παρέα με το μέγεθος στον ανδρικό εγκέφαλο, όπως το μέγεθος του μαστού στο μυαλό της γυναίκας ταιριάζει με τη θηλυκότητα, τη γονιμότητα, τη νεότητα και την παγίδευση του ανδρικού βλέμματος. Οι αυξητικές μαστού είναι η πρώτη σε αριθμό επέμβαση των πλαστικών χειρουργών σε παγκόσμια κλίμακα.
Ήμουνα γυμνάσιο όταν ένας φίλος του αδερφού μου (έχουμε 7 χρόνια διαφορά) μου έδωσε μία κασέτα με τραγούδια από ένα καλλιτέχνη που δεν είχα ξανά ακούσει. Παύλος Σιδηρόπουλος ήταν το όνομα και στο άκουσμα των τραγουδιών μπορώ να πω ότι σοκαρίστηκα, δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κυκλοφορούσαν τέτοια τραγούδια κάποτε στην Ελλάδα. Σήμερα κλείνουν 19 χρόνια από την μέρα που πέθανε, ας θυμηθούμε πράγματα γι' αυτόν, όπως λέμε με ένα φίλο: έτσι για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!!!!
Παύλος για τον Παύλο!!!!
Λίτσα Τότσκα
Ο «πρίγκιπας» του ελληνικού ροκ μας άφησε στις 6 Δεκεμβρίου 1990. Οι σημερινοί δεκαεξάρηδες τον ανακαλύπτουν και πάλι, πιάνουν την κιθάρα να τραγουδήσουν τα τραγούδια του και αυτό, από μόνο του, λέει πολλά.
Αυτόφωτος δημιουργός, χαρισματικός περφόρμερ που απενοχοποίησε τη χρήση της ελληνικής γλώσσας στο σύγχρονο ηλεκτρικό ήχο, σαρκαστικά ανατρεπτικός, τρυφερός αμφισβητίας, ο ροκ Καζαντζίδης.
Αυτοί είναι κάποιοι από τους χαρακτηρισμούς που έχουν αποδοθεί στον Παύλο Σιδηρόπουλο. Ο «πρίγκιπας» του ελληνικού ροκ θ' ακολουθήσει τη μοίρα των τριών «J» της ροκ (Janis Joplin, Jimmy Hendrix, Jim Morrison).
Έγινε είδωλο, φωτογραφία, στάμπα σε μπλουζάκι, όπως όλοι οι μύθοι της ροκ μουσικής που έφυγαν νωρίς, νικημένοι από τον κόσμο των ουσιών, που τελικά δεν τους πρόσφερε ασφαλές καταφύγιο από την πνιγηρή πραγματικότητα.
Κορυφαία στιγμή της καλλιτεχνικής διαδρομής του, το ΦΛΟΥ, που θα διανείμει η VETO την ερχόμενη Κυριακή. Ένας δίσκος που θεωρείται ορόσημο για το ελληνικό ροκ. Η δύναμη των στίχων και της μουσικής του αναμφίβολα αποτελεί αντίδοτο στη μίζερη τηλεοπτική κοινωνία μας.
Το ιστορικό πλαίσιο
Στα τέλη της δεκαετίας του '70 η δίψα για πολιτικό τραγούδι υποχωρεί. Μία μερίδα της νεολαίας ασφυκτιά στο υφιστάμενο κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο και προσπαθεί να εκφράσει την ρήξη της με κάθε εξουσία μέσα από τη ροκ μουσική.
Η ζωή στις μεγαλουπόλεις δεν προσφέρει παρά αδιέξοδα και απογοητεύσεις και το κίνημα μεγαλώνει μέρα με τη μέρα.
Ο δρόμος έχει στρωθεί από την προηγούμενη δεκαετία με παρουσίες εμβληματικές, όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος και ο Δημήτρης Πουλικάκος και συγκροτήματα, όπως οι Aphrodite's Child (Β. Παπαθανασίου, Λ. Σιδεράς και Ντ. Ρούσος) Socrates drunk the conium, MGC, Juniors, Idols κ.α. Η ελληνική ροκ σκηνή έχει πλέον διαμορφωθεί με στέκια, συναυλίες και χιλιάδες οργισμένους οπαδούς.
Ρόκερ και στοχαστής
Μέσα σε αυτό το κλίμα δημιουργεί και αφήνει ανεξίτηλη τη σφραγίδα του ο Παύλος Σιδηρόπουλος. Είναι ρόκερ και στοχαστής, με ρίζες από τον θρυλικό Ζορμπά, ανιψιός της γνωστής ποιήτριας Έλλης Αλεξίου.
Παιδί, εύπορης οικογένειας, με προσφυγικές ρίζες. Ο πατέρας του είχε εργοστάσιο παραγωγής χαρτιού για φωτογραφίες.
Η μουσική του πορεία αρχίζει στις αρχές του '70 στη Θεσσαλονίκη, όπου σπουδάζει στο Μαθηματικό του Α.Π.Θ.
Μαζί με τον Παντελή Δεληγιαννίδη σχηματίζουν το ντουέτο «Δάμων και Φιντίας» και κυκλοφορούν τον δίσκο 45 στροφών «Το ξέσπασμα/Ο κόσμος τους». Εμφανίζονται στον ναό του ροκ, το club «Κύτταρο» και συμμετέχουν στη ζωντανή ηχογράφηση του κλασικού πλέον album «Ζωντανοί στο Κύτταρο».
Οι δυο τους (1972-1974) θα ενσωματωθούν στα «Μπουρμπούλια» και θα ηχογραφήσουν τον «Ντάμη τον Σκληρό» (ο αρχικός τίτλος «Ντάμης ο ληστής εγκαταλείφθηκε ελέω λογοκρισίας).
Το σχήμα διαλύεται λίγο πριν την μεταπολίτευση. Τα «Μπουρμπούλια» ακολουθούν το Δ. Σαββόπουλο και ο Παύλος, συνεργάζεται ως τραγουδιστής με το Γιάννη Μαρκόπουλο. («Θεσσαλικός Κύκλος», «Μετανάστες», «Οροπέδιο»).
Η εποχή της «Σπυριδούλας»
Ο Παύλος, ο οποίος διαρκώς επεξεργάζεται το δικό του υλικό, συναντά ένα νέο γκρουπ που τον γοητεύει. «Το παίξιμο τους είχε αίσθημα, γουστάρανε που παίζανε, δηλαδή κινιότανε το πράγμα πάνω στο πάλκο». (περιοδικό Ποπ+Ροκ, Αύγουστος 197.
Η μυθολογία του συγκροτήματος αναφέρει ότι βαφτίστηκε Σπυριδούλα, είτε από μία γάτα με αυτό το όνομα, που είχε ένα από τα μέλη του, είτε από τη γνωστή ιστορία της Σπυριδούλας (νεαρή οικιακή βοηθός που τότε είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο, γιατί την κακοποιούσε με το σίδερο το αφεντικό της). (¶κης Λαδικός. «Παύλος Σιδηρόπουλος: Πού να γυρίζεις». Εκδόσεις Νέα Σύνορα).
Το χρονικό του δίσκου
Ο Παύλος θυμάται για την επαφή του με την ΕΜΙΑΛ: «Στον Πετσίλα (σ.σ. τότε διευθυντή της εταιρείας) που ήταν αρκετά προοδευτικός, είχαν μιλήσει για το γκρουπ και σε μια συνάντηση του μαζί μου, μου ανέφερε ότι ήθελε να τους ακούσει. «Μα μ' αυτούς παίζω του λέω». Του αναφέρω ότι θέλω να κάνω ένα ροκ δίσκο.
Μας άκουσε, του αρέσαμε και φτιάξαμε το δίσκο. Ο Θόδωρος Σαραντής, όμως, με έχει επανειλημμένα διαβεβαιώσει ότι αυτός ήταν που έκανε τις επαφές για την ένταξη του γκρουπ στο δυναμικό της εταιρείας».
Ο Θοδωρής Σαραντής- παραγωγός ξένου και ελληνικού ροκ ρεπερτορίου αναφέρει: «Το ραντεβού μας με τον Παύλο, κλείστηκε- πού αλλού;- στα Εξάρχεια. Εκεί μου πρωτομίλησε για τη ''Σπυριδούλα'': «Έχω βρει ένα γκρουπάκι σούπερ και μαζί τους φτιάχνω κάποια δικά μου τραγούδια. Νοικιάσαμε μια μονοκατοικία στην πλατεία Αμερικής για πρόβες. Είσαι;».
Η περιγραφή του παραγωγού για το νεοκλασικό δίπατο, όπως και για την ηχογράφηση του δίσκου, δίνει το κλίμα. «Ο Παύλος, η Σπυριδούλα των Σπυροπουλαίων, οι φίλοι του γκρουπ, ο ηλεκτρισμός, η κάπνα, οι κόντρες και η νέα δουλειά του Σιδηρόπουλου, σκληρή, επιθετική, αλλά και τόσο ευαίσθητη και γοητευτική.
Και ο στίχος του ΦΛΟΥ, που κατέρριπτε αυτόματα τη θεωρία χρόνων, πως τα Ελληνικά δεν ταιριάζουν στο ροκ. Το αγγλόφωνο ή μεταγλωττισμένο ροκ είχε αποκτήσει τη δική του γλώσσα και φόρμα. Με συνοπτικές διαδικασίες βρεθήκαμε στο στούντιο της Columbia.
Οι ώρες στο στούντιο ατελείωτες από τις μονομανίες του Παύλου, που πολλές φορές απειλούσε ότι θα φύγει, γιατί δεν μπορούσε να συνεχίσει με τη Σπυριδούλα. Κι όμως το ΦΛΟΥ τελείωσε και μαζί του άρχισε μία άλλη εποχή για το μέχρι τότε, σχεδόν ανύπαρκτο ελληνικό ροκ».
ΦΛΟΥ
Μηδενιστικό και απαισιόδοξο, τρυφερό και βίαιο, οργισμένο και ταυτόχρονα ηττοπαθές. Αυτό ήταν το «ΦΛΟΥ». Όπως εύστοχα σημειώνει ο συνθέτης Γιώργος Ανδρέου, ο Παύλος ως τραγουδοποιός, πρώτη φορά μετά τους ρεμπέτες διαχειρίστηκε θέματα ταμπού: Εξάρτηση, ναρκωτικά, ερωτισμός, αναρχία, κοινωνικός αποκλεισμός, φετίχ, «μαύρη» λογοτεχνία.
Ο δίσκος πήρε το όνομά του από το τραγούδι που περιέχει με τίτλο «Ο Μπάμπης ο Φλου», πρόσωπο υπαρκτό που γνώρισε ο Παύλος στη Θεσσαλονίκη, στα φοιτητικά του χρόνια. Ήρωας του ένας φιλοσοφημένος γερομπεκρής με αγαπημένη του ατάκα «Φίλε μου, τα πάντα είναι φλου».
Για τον στίχο, ο Παύλος θα πει: «Στη δική σου δουλειά θα εκφραστείς με τον τρόπο που μεγάλωσες, που λειτουργείς και που είναι ο ελληνικός στίχος». Στο τραγούδι «Η ώρα του stuff», που αποτελεί την πρώτη κατάθεση του γύρω από το πρόβλημα των ναρκωτικών - που είναι πλέον και δικό του πρόβλημα - τον Παύλο συνοδεύει η Δήμητρα Γαλάνη.
Δεν αναφέρεται το όνομά της, επειδή εκείνη την περίοδο ανήκε σε άλλη δισκογραφική εταιρεία. «Οι σοβαροί κλόουν» καταγράφουν το κλίμα από τα φοιτητικά αμφιθέατρα και το αδιέξοδο των νέων παιδιών.
Στο τραγούδι «Τω αγνώστω Θεώ» δεν θα διστάσει να ειρωνευτεί «αριστοφανικά» ακόμη και το Μίκη Θεοδωράκη. «Ήταν πρωί τ' Αυγούστου κοντά στη ροδαυγή/σκοράριζες το θάνατο κει στη δεξαμενή».
Φινάλε με το «Εν κατακλείδι» κατά την πρακτική του Lou Reed που και αυτός έκλεισε το δίσκο του Transformer, με ποίηση του Βρετανού Έλιοτ.
Στο ΦΛΟΥ συμπεριλαμβάνεται και το «Ξέσπασμα» από τον πρώτο μικρό δίσκο που κυκλοφόρησε με τον Π. Δεληγιαννίδη.
Η σύνθεση του γκρουπ την εποχή της ηχογράφησης του δίσκου: Παύλος Σιδηρόπουλος (τραγούδι, κρουστά), Βασίλης Σπυρόπουλος (κιθάρα), Νίκος Σπυρόπουλος (κιθάρα, πιάνο, συνθεσάιζερ, φλάουτο), Τόλης Μαστρόκαλος (μπάσο), Ανδρέας Μουζακίτης (τύμπανα).
Παραγωγός του δίσκου ο Θ. Σαραντής με βοηθό τον Μάνο Ξυδού. Ο δίσκος θα κυκλοφορήσει στις αρχές του '79.
Το τέλος
Μετά το ΦΛΟΥ, οι Σπυριδούλα διαλύονται και ο Παύλος δημιουργεί με τον κιθαρίστα Θοδωρή Παπαντίνα την «Εταιρεία Καλλιτεχνών». Πρωταγωνιστεί στην ταινία του Αντρέα Θωμόπουλου «Ο Ασυμβίβαστος» όπου ερμηνεύει και το δημοφιλές «Αν μ' αγαπάς», σε στίχους και μουσική του σκηνοθέτη.
Το 1980 δημιουργεί ένα νέο γκρουπ τους «Απροσάρμοστους». Δύο χρόνια αργότερα κυκλοφορεί τον δίσκο «Εν λευκώ.» που λογοκρίνεται. Το 1985 κυκλοφορεί σε παραγωγή του Δημήτρη Πουλικάκου το δίσκο «Zorba the freak» και το 1989 το ζωντανά ηχογραφημένο «Χωρίς Μακιγιάζ».
Το 1990 παραλύει το δεξί του χέρι εξαιτίας κάποιου προβλήματος στα αγγεία. Το δένει και συνεχίζει τις ζωντανές εμφανίσεις του. Θα μας χαιρετήσει οριστικά στις 6 Δεκεμβρίου 1990 από χρήση υπερβολικής δόσης ηρωίνης στο πατρικό του σπίτι.
Κηδεύεται στον Κόκκινο Μύλο. Ο αγαπημένος ήρωας της ελληνικής ροκ μουσικής έχει ήδη γεννηθεί.
Κάθε γυναίκα ονειρεύεται η μέρα του γάμου της να είναι ξεχωριστή, ώστε και αυτή και οι καλεσμένοι της να μείνουν με τις καλύτερες εντυπώσεις.
Υπάρχουν όμως και οι αστάθμητοι παράγοντες, που μπορούν να ανατρέψουν τα γεγονότα από τη μια στιγμή στην άλλη.
Μια από τις καλεσμένες σε ένα γάμο προσπάθησε να κλέψει τις εντυπώσεις προσπερνώντας ακόμα και την νύφη, με τις χορευτικές τις ικανότητες αλλά η τύχη δεν ήταν με το μέρος της.
Ιδιαίτερα «γενναιόδωρος» ήταν κάποιος κάτοικος της πόλης Marietta, στην Georgia των HΠΑ, σε φιλανθρωπικό μπαζάαρ.
Οι κάτοικοι της περιοχής κλήθηκαν να συγκεντρώσουν αντικείμενα, τα οποία θα δίνονταν στη συνέχεια σε φτωχές οικογένειες.
Κάποιος ανώνυμος, λοιπόν, έδωσε ένα μεταλλικό δοχείο, το περιεχόμενο του οποίου όμως δεν ταίριαζε και τόσο στο γιορτινό πνεύμα των Χριστουγέννων.
Μέσα στο δοχείο οι υπεύθυνοι της φιλανθρωπικής εκδήλωσης εντόπισαν μία μεγάλη ποσότητα μαριχουάνας.
Αμέσως ειδοποίησαν την αστυνομία, αξιωματικός της οποίας δήλωσε στα τοπικά ΜΜΕ ότι η μαριχουάνα που βρέθηκε στο δοχείο ξεπερνούσε σε αξία τα ...; 1.500 δολάρια!
Από μία μυστηριώδη διαταραχή πάσχει μία Ολλανδή. Μεταμορφώνεται σε νυμφομανή στη διάρκεια του ύπνου! Με λίγα λόγια η Belle Floor ενδίδει σε σεξουαλικές πράξεις, ενώ κοιμάται και την επόμενη μέρα δεν θυμάται τίποτα.
Λόγω της κατάστασης της, φοβάται να επιτρέψει στους συντρόφους της να μείνουν μαζί της τη νύχτα, γιατί φοβάται μη γίνει ρεζίλι. Η 32χρονη από την πόλη Almelo έφτιαξε ένα site πριν από έξι χρόνια, προκειμένου να μοιραστεί το πρόβλημά της, αφού οι γιατροί δεν μπορούσαν να δώσουν εξήγηση στην ...; πάθησή της.
Η κατάσταση αυτή, που την οδηγεί συνεχώς στην αυτοϊκανοποίηση, είναι εξαιρετικά σπάνια και ο περισσότερος κόσμος δεν την γνωρίζει.
Ένας από αυτούς ήταν και ο πρώην σύντροφός της που τη χώρισε, αφού δεν μπορούσε να πιστέψει ότι δεν το έλεγχε. Η Belle αντιλήφθηκε το πρόβλημά της το 1999. Αρχικά, οι γιατροί της πρότειναν κάποια φάρμακα, ενώ της συνέστησαν υπνοθεραπεία και ψυχολογική υποστήριξη.
Όταν όμως αντιλήφθηκε ότι, χωρίς φάρμακα, το πρόβλημα επανερχόταν, τότε αποφάσισε να φτιάξει ένα δικό της website, όπου εξέθεσε τη διαταραχή της. Τελικά, έτσι ανακάλυψε ότι δεν είναι η μόνη στον κόσμο με αυτό το πρόβλημα.
Ένα νέο τραγούδι από ένα «προφανώς» νέο συγκρότημα. Αν και έχω χαθεί λίγο από τον κυβερνοχώρο κατάλαβα με μία γρήγορη και επιφανειακή, θα έλεγα, έρευνα ότι αυτά τα παιδιά έχουν κάνει αρκετά μεγάλη και καλή εντύπωση στο κοινό. Ένα νεανικό ποπ - ροκ γκρουπ που ελπίζουμε να μην είναι κομήτης. Μου θυμίζουν αρκετά το στυλ του Χατζηγιάννη, μάλλον έκανε σχολή ο Μιχαλάκης. Από τις τρεις φορές που το άκουσα, καλό μου φάνηκε, αλλά όπως έχω πει πολλές φορές, στη μουσική πρέπει να αφήσουμε το χρόνο να μιλήσει, ας τους δώσουμε χρόνο λοιπόν.
Pavlos Markoglou
Η μέρα εκείνη δεν θα...
ΦΥΣΗΞΕ ΕΡΩΤΑΣ ΒΟΡΙΑΣ…ΑΧ...
.
